De NatuurJutters!

De NatuurJutters!

Deze zomer was het weer zo ver. Antje ging met kinderen op stap van 4 tot 12 om mooie spulletjes uit de natuur te jutten. Op een schoolplein waar op het eerste gezicht weinig te jutten viel, bleken toch bijzonder veel verschillende blaadjes, takjes en bloemetjes te vinden te zijn. Op een braakliggend terrein was het nog spannender om natuur te jutten. Heerlijk struinen over de zandvlakte op zoek naar iets bijzonders. Na het verzamelen, kwam het creëren. Met verf en kwast maakten de NatuurJutters prachtige schilderijtjes.

 

 

 

Het Slakkenwalhalla

Het Slakkenwalhalla

 

Op een mooie zomerdag ging Antje op visite bij haar familie. Antje was nog helemaal vol lof over haar goddelijke drankje van de vlier. Heb je wel eens courgettesoep geproefd? riep haar nicht. Nee, antwoordde Antje. Nou dan moet je dat eens proberen. Hier neem maar vier courgetteplantjes mee. Antje plantte de courgettes naast de rabarber.  Al snel bleek dat niet alleen Antje de natuur heel lekker vond, maar ook de slakken. De verlandde sloot annex moestuin bleek een slakkenwalhalla te zijn. Oeps hier moet ingegrepen worden anders komt er geen courgettesoep. Om de plantjes heen verschenen mooie gekleurde bekertjes met bier erin. Een gezellige kroeg voor slakken die 24 uur open was. Een groot succes!

Antje maakt vlierbessenbloesemsiroop

Na de rabarber kwam, kreeg Antje de vlier in het vizier. Van de bloesem siroop maken, zou dat lekker zijn? Oke als je het niet probeert dan weet je het nooit. De vlier verderop stond volop in bloei, met schaar en mand ging Antje op stap. Het verzamelen van de bloesem was een fluitje van een cent. Er was meer dan genoeg. En nu een recept, Antje googelde even. Wauw wat een hoop hits. Het werd de variant met bruine suiker met een wachttijd van vier dagen. Het was het wachten meer dan waard, want de siroop smaakte goddelijk, helemaal met een bruisend watertje erbij.

Het geheim van rabarber!

Rabarber, ja dat wilde Antje wel in haar moestuintje. Niet dat ze een echte moestuin had, maar toch. Bij de buurvrouw stond rabarber. Even een belletje, mag ik wat rabarber uit je tuin komen halen. Geen probleem. Met kruiwagen en spa ging Antje aan de slag. Haar verbazing was groot, want het rabarberplantje was heel klein, maar de wortel eronder enorm GROOT! Er moest heel wat gegraven worden om die wortels weer onder de grond te krijgen. Waar de rabarber gepland is vraag jij je af. Nou Antje vond nog een heel mooi plaatsje op het erf bij een verlande sloot.  Prima natte plek en ook nog eens afgezet voor de schapen. Het kon niet beter. En nou maar hopen dat de rabarber boven de  grond net zo groot gaat worden als de wortels onder de grond.

Rabarber is nu net een ijsberg. Je ziet alleen het topje.

Rabarber is nu net een ijsberg. Je ziet alleen het topje.

F

De lente is nu echt begonnen!

Het is nog even zoeken naar de spenen. Waar zitten ze nou?

Het is nog even zoeken naar de spenen. Waar zitten ze nou?

 

Joepie, vannacht zijn de eerste lammetjes geboren. Het was nog even spannend. Het tweede lammetje lag te lang stil en ging niet op haar poten staan, ademhalen ging moeilijk. De lieve woordjes van Antje werkte niet “toe dan je kunt het’. Slijm uit het bekje en de neus halen, het lammetje bij de achterpoten pakken en slingeren om de ademhaling op gang te brengen. Ja, dat had Antje ooit van de boerenbuurman geleerd. Ja, oké, ACTIE dacht Antje. Het lammetje werd daarna wat levendiger, maar ging nog steeds niet staan. Wat nu, geduld is een schone zaak en ja hoor net toen Antje met een flesje lammerbiest aan kwam, wiebelde het lammetjes op zijn wankelende pootjes naar zijn moeder.

Hundertwasser

Hundertwasser

Afgelopen week was het zo ver. Antje Poldergeluk ging Hundertwasser-tekenlessen  geven op de basisschool. HundertWasser the painter-king with the five skins. De kinderen keken Antje vreemd en nieuwsgierig aan. Deze Oostenrijkse kunstenaar, architect en ecoloog (1928 – 2000) was zijn tijd ver vooruit, vervolgde Antje. De 5 skins, aandacht voor natuur, milieu, elkaar,  je huis (licht en groen), je kleding en je lichaam.

Tijd om wat werken van Hundertwasser te laten zien. “Wat heeft hij een gek hoedje op?” “Niets is recht”. “Wat een vrolijke kleuren”. “De bomen lijken wel slakkenhuizen”. “Het lijkt wel een pretpark”. “Nee, een containerschip vanuit de lucht”.

En nu gaan jullie aan de slag, riep Antje. Het resultaat mag er wezen, kijk zelf maar!

 

Kunst uit de natuur

Kunst uit de natuur

Spannende schilderijtjes maken met spulletjes uit de natuur. Blaadjes, takjes, grassprieten, besjes, bloemetjes het ligt allemaal voor het oprapen. Verzamelen, spelen en creëren. Verven met een kwast, met blaadjes of lekker met de handjes, het maakt niet uit. Alle kinderschilderijtjes worden zo bijzonder EIGEN en daar wordt Antje heel blij van!

Tijd om te smeren

Het weer wordt weer guurder en de winter komt er aan. Het wordt tijd om je gezicht lekker in te smeren. Maar zo vond Antje, dan moest het wel een lekkere natuurlijke creame zijn met kruiden uit eigen tuin. Met bijenwas, wolvet, mangoboter ging Antje aan de slag. Een snufje zeewier en brandnettelpoeder erbij doet wonderen. Laat de winter maar  komen. Wil je ook je eigen creames en zalven maken www.degroenling.net.

 

 

Het oogsten is begonnen

Als kerstballen hangen de appels aan de bomen, mooi glimmend in het geel, rood of groen. Sterappeltjes, Golden delicious, Bellefleur, Ingrid-Maria, Bramley, Goudreinet (beter bekend als de schone van Boskoop) alle appels dragen bijzonder mooi namen. Antje heeft er samen met de schoolkindertjes uit Gouderak een gezellig oogstfeestje van gemaakt met als beloning heerlijke verse appelsap. Dat smaakt naar meer.

 

Smokkelbuit gevonden!!!

Zondagmiddag 15 april was het zover. In totaal zo’n 50 nieuwsgierige kinderen met ouders hadden zich verzameld op Fort Wierickerschans om samen met Antje de smokkelbuit van Grijzende Gerrit op te sporen. Na wat omzwervingen langs het Kruithuis, de paardenstal, ongeveer alle wallen op en af te zijn geweest, werd de smokkelbuit gevonden ‘een blik vol met zoethout’. Wie kent de zoete en salmiakachtige smaak nog van zo’n houtje waar je lang op moet bijten en sappelen.  Kijk daar kan je mee thuis komen.  

De kinderen liepen net zoals Grijzende Gerrit door een pikdonkere nacht.

De kinderen liepen net zoals Grijzende Gerrit door een pikdonkere nacht.